piątek, 19 kwietnia 2013

Pa­miętasz ten mo­ment, kiedy ja­ko dziec­ko, w wieku koło sied­miu lat, ma­lujesz ob­ra­zek i niebo to niebies­ki pa­sek u góry kar­tki? I wte­dy przychodzi ten mo­ment roz­cza­rowa­nia, kiedy nau­czy­ciel mówi ci, że tak nap­rawdę niebo zaj­mu­je cała wolną przes­trzeń na ry­sun­ku. I to jest ta chwi­la, kiedy życie zaczy­na być co­raz bar­dziej skom­pli­kowa­ne i nieco nud­niej­sze, po­nieważ za­malo­wywa­nie kar­tki na niebies­ko jest raczej nużącym zajęciem.

-Alan Rickman

Bo tak jest dobrze.Ustawa,książka,kawa.
Wieczorny deszcz stukający w szyby
Zmęczenie zimą. Lato wiosną.
Korea Północna.Za dużo.Popita zieloną liściastą herbatą.
Chce się żyć. Choć nocą śnią mi się nieruchomości rolne.
Wyglądają jak Sponge Bob i są  całe porośnięte łąką.
A może to jednak były nieużytki?

Śniadanie z telefonu