piątek, 29 listopada 2013

„Wszystko polega na tym, żeby człowiek był taki, jaki jest, żeby nie wstydził się chcieć tego, czego chce i marzyć o tym, o czym marzy. Ludzie są na ogół niewolnikami konwenansów. Ktoś im powiedział, że powinni być tacy i tacy, i starają się być takimi aż do śmierci, nie wiedząc nawet, kim byli i są naprawdę. Nie są wiec nikim i niczym, postępują niejednoznacznie, niejasno, chaotycznie. Człowiek przede wszystkim musi mieć odwagę być sobą.” Milan Kundera

Kocham moje życie.


2 komentarze:

  1. Myślę, że jesteś wielką szczęściarą.

    OdpowiedzUsuń
  2. Przepiękny cytat, bardzo prawdziwy. Cały czas zatracamy się w konwenansach, dopasowujemy się do środowiska jak rośliny, a w tym wszystkim gubimy siebie, tych prawdziwych siebie. Chociaż to wcale nie jest taka łatwa sprawa - być sobą - trzeba przecież wiedzieć kim dokładnie, a od najwcześniejszych lat jesteśmy faszerowani tyloma formami, schematami, modelami, że może czasem ciężko odróżnić, które są w 100 % nasze? Czasem jest też przecież tak, że jakaś róża wykiełkuje gdzieś na polu pełnym chwatów, a ktoś jeszcze podlewa ją jakimś syfem, wiesz, jak ciężko tej róży jest się przebić do słońca? Czasami też wydaje mi się, że powiedzenia- tak, jestem sobą, może być też swego rodzaju pustym frazesem. Takie czasy - wszyscy są sobą, wszyscy są szczęśliwi i spełnieni, tego się oczekuje. Kim jesteś? Jestem sobą, to tłumaczy przecież wszystko.
    A tak w ogóle to pisałaś, że jesteś miłośniczką poezji, pewnie znasz ten wiersz, ale i tak wyślę, bo ostatnio coraz bardziej zakochuję się w Szymborskiej i chciałabym rozsiewać tę miłość po świecie :) Jak mam zły humor, to zawsze sobie mówię - świat tylko taki...
    Obmyślam świat, wydanie drugie,
    wydanie drugie poprawione,
    idiotom na śmiech,
    melancholikom na płacz,
    łysym na grzebień,
    psom na buty.

    Oto rozdział:
    Mowa Zwierząt i Roślin,
    gdzie przy każdym gatunku
    masz słownik odnośny.
    Nawet proste dzień dobry
    wymienione z rybą
    ciebie, rybę i wszystkich
    przy życiu umocni.

    Ta, dawno przeczuwana,
    nagle w jawie słów
    improwizacja lasu!
    Ta epika sów!
    Te aforyzmy jeża
    układane, gdy
    jesteśmy przekonani,
    że nic, tylko śpi!

    Czas (rozdział drugi)
    ma prawo do wtrącania się
    we wszystko czy to złe, czy dobre.
    Jednakże - ten, co kruszy góry,
    oceany przesuwa i który
    obecny jest przy gwiazd krążeniu,
    nie będzie mieć najmniejszej władzy
    nad kochankami, bo zbyt nadzy,
    bo zbyt objęci, z nastroszoną
    duszą jak wróblem na ramieniu.

    Starość to tylko morał
    przy życiu zbrodniarza.
    Ach, więc wszyscy są młodzi!
    Cierpienie (rozdział trzeci)
    ciała nie znieważa.
    Śmierć,
    kiedy śpisz, przychodzi.

    A śnić będziesz,
    że wcale nie trzeba oddychać,
    że cisza bez oddechu
    to niezła muzyka,
    jesteś mały jak iskra
    i gaśniesz do taktu.

    Śmierć tylko taka. Bólu więcej
    miałeś trzymając różę w ręce
    i większe czułeś przerażenie
    widząc, że płatek spadł na ziemię.

    Świat tylko taki. Tylko tak
    żyć, I umierać tylko tyle.
    A wszystko inne - jest jak Bach
    chwilowo grany
    na pile.
    :)

    OdpowiedzUsuń

Anonim? Bez konta? Proszę wybierz opcję "Nazwa/Adres URL" i wpisz swoje imię/pseudonim/chociaż inicjały - lubię wiedzieć kto mnie odwiedza i komentuje :)